دهکده گوردس فرانسه و زیباییهای بی پایانش

گوردس؛ دهکده‌ای که روی صخره نشسته و آغوشش را به روی آفتاب پروانس باز کرده است. اگر از دور به آن نگاه کنی، به نظر می‌رسد که کسی خانه‌ها را مثل تکه‌های سنگ سفید، یکی‌یکی روی هم چیده و فراموش کرده پایین‌شان پایه‌ای بگذارد. انگار دهکده در حال معلق ماندن بین آسمان و زمین است. گوردس از آن مکان‌هایی است که وقتی عکسش را ببینی، مطمئن می‌شوی که واقعی نیست؛ اما وقتی پا به آن می‌گذاری، تازه باور می‌کنی که گاهی رویا می‌تواند در دنیای واقعی شکل بگیرد.

 جاذبه های گوردس

– وقتی وارد گوردس می‌شوی، اولین چیزی که حس می‌کنی نور است. نور طلایی و گرم جنوب فرانسه که روی سنگ‌های روشن خانه‌ها می‌نشیند و همه‌چیز را درخشان می‌کند. رنگ دیوارها ترکیبی از بژ، کرم و طلایی است؛ همان رنگ خاک و سنگ منطقه پروانس. خانه‌ها روی شیب کوه بنا شده‌اند و هرکدام انگار روی پشت‌بام خانه دیگر نشسته است. سقف‌های سفالی نارنجی با آسمان آبی تیره تضاد زیبایی می‌سازند. وقتی در کوچه‌ها قدم می‌زنی، هر چند متر یک بار دلت می‌خواهد بایستی، برگردی و منظره را دوباره نگاه کنی. هر زاویه‌اش کارت‌پستالی تازه است.

–  کوچه‌های گوردس باریک، پرپیچ‌وخم و سنگفرش هستند. بعضی از آن‌ها آن‌قدر باریک‌اند که فقط یک نفر می‌تواند عبور کند. دیوارهای سنگی دو طرف کوچه‌ها موج‌دار و قدیمی‌اند، گاهی از درز میان سنگ‌ها گل‌های کوچکی سر برآورده‌اند. بعضی خانه‌ها درهای چوبی آبی یا سبز دارند که با دیوارهای کرم‌رنگ تضاد دلنشینی ایجاد کرده‌اند. شاید پشت این درها خانواده‌ای فرانسوی نشسته باشد و دارد صدای کفش‌های تو را می‌شنود و لبخند می‌زند که باز یکی دیگر عاشق دهکده‌شان شده است.

– -در قلب گوردس، قلعه‌ای باشکوه قرار دارد؛ قلعه گوردس. دیوارهای ضخیم و بلندش هنوز اصالت قرن‌ها پیش را حفظ کرده‌اند. بالای برج‌هایش که بایستی، منظره‌ای حیرت‌انگیز از دره و مزارع پایین دست دهکده را می‌بینی. همین قلعه نشان می‌دهد که گوردس فقط زیبا نیست؛ تاریخ هم دارد. داستان‌های قرن‌های جنگ و مقاومت در سنگ‌هایش مانده‌اند و وقتی باد میان دیوارها می‌پیچد، انگار زمزمه‌شان را می‌شنوی.

اما جذابیت گوردس فقط در ساختمان‌ها نیست؛ در طبیعت اطرافش هم هست. پایین دست دهکده، مزارع اسطوخودوس و درختان زیتون تا بی‌نهایت کشیده شده‌اند. اگر در تابستان به اینجا بیایی، زمین مثل فرشی بنفش می‌شود. بوی اسطوخودوس در هوا می‌پیچد و هر قدمی که برمی‌داری، نسیم ملایمی بوی خوش آن را با خود می‌آورد. خیلی‌ها فقط برای دیدن همین مزارع به پروانس می‌آیند و گوردس بهترین نقطه برای شروع این سفر بنفش است.

– یکی از جاهای دیدنی اطراف گوردس، صومعه سنانکه (Abbaye de Sénanque) است؛ بنای سنگی ساده‌ای که وسط مزارع اسطوخودوس قرار گرفته. وقتی از دور به آن نگاه می‌کنی، ترکیب خطوط صاف ساختمان با موج بنفش گل‌ها آن‌قدر زیباست که حس می‌کنی باید قابش کنی. صدای ناقوس صومعه با صدای زنبورهایی که دور گل‌ها می‌چرخند قاطی می‌شود و هوا پر می‌شود از آرامشی عجیب.

گوردس دهکده‌ای است برای راه رفتن بدون مقصد. برای گم شدن در کوچه‌هایی که نمی‌دانی به کجا می‌روند ولی مطمئن هستی هرجا برسی، زیباست. گاهی به میدان‌های کوچک می‌رسی که فواره‌ای سنگی در وسط دارد و صدای آب از آن به گوش می‌رسد. مردم محلی روی نیمکت‌ها نشسته‌اند و با هم گپ می‌زنند. بعضی هنرمندان نقاشی می‌کشند و تابلوهایشان را کنار دیوار چیده‌اند. شاید همان لحظه که تو از کنارشان می‌گذری، تصویرت را روی یکی از تابلوها ثبت کنند.

گوردس از آن مکان‌هایی است که حس می‌کنی همه‌چیز در آن با دقت انتخاب شده؛ حتی سایه‌ها و سکوت‌ها. وقتی صبح زود بیدار شوی و قبل از بالا آمدن کامل خورشید در کوچه‌ها قدم بزنی، نور کمرنگ طلوع روی دیوارهای سنگی می‌لغزد و هوا هنوز خنک است. صدای خروس از دور می‌آید و شاید از یکی از خانه‌ها بوی نان تازه بلند شده باشد. اگر ظهر باشد، آفتاب داغ است و سنگ‌ها گرما را مثل شیشه نگه می‌دارند. اما نسیم خنکی از دره بالا می‌آید و جلوی گرمای شدید را می‌گیرد. غروب که می‌شود، دهکده طلایی‌تر از همیشه می‌شود. نور مایل خورشید به دیوارها می‌خورد و انگار همه‌چیز در آتش آرامی می‌سوزد؛ نه سوزاندنی آزاردهنده، بلکه گرمایی دلنشین و مهربان.

گوردس فقط برای چشم زیبا نیست؛ برای روح هم مفید است. اینجا شهری نیست که بخواهی همه‌چیز را سریع ببینی. اینجا باید بنشینی، تماشا کنی، گوش بدهی. حتی اگر هیچ برنامه‌ای نداشته باشی، گوردس خودش برایت برنامه می‌چیند: تماشای نور، بوی گل، صدای باد، لمس سنگ‌های قدیمی.

شب که می‌شود، چراغ‌های زرد گرم در کوچه‌ها روشن می‌شوند. سکوت دهکده بیشتر می‌شود و خانه‌ها زیر نور ملایم برق می‌زنند. اگر از دور به گوردس نگاه کنی، مثل یک آشیانه نور در دل تاریکی می‌درخشد. اینجا جایی است که اگر کسی بگوید «خانه رؤیایی‌ات را تصور کن»، احتمالاً تصویرش شبیه گوردس خواهد بود.

اگر روزی به جنوب فرانسه سفر کردی، حتماً گوردس را به برنامه‌ات اضافه کن. این دهکده فقط یک مقصد گردشگری نیست؛ تجربه‌ای است که در ذهن و قلبت می‌ماند. جایی که می‌فهمی زیبایی واقعی نه در عظمت، بلکه در سادگی و هماهنگی است. گوردس یعنی هنر زندگی روی صخره‌ها، زیر نور آفتاب.