زیباییهای طبیعت هوکایدو
در شمالیترین نقطه ژاپن، جزیرهای گسترده و آرام به نام هوکایدو قرار دارد؛ جایی که طبیعت در آن با تمام سخاوتش خود را به نمایش گذاشته است. هوکایدو در میان مردم ژاپن به عنوان سرزمین دشتهای وسیع، آسمانهای شفاف، زمستانهای افسانهای و چشمههای آب گرم شناخته میشود. اگر کسی بخواهد چهرهای ناب از طبیعت شمال آسیا را ببیند، کافی است راهی این سرزمین شود تا با هر قدمش منظرهای تازه کشف کند.
یکی از شگفتیهای هوکایدو، چهارفصل بودن واقعی آن است؛ بهگونهای که هر فصل چهرهای کاملاً متفاوت دارد. بهار با شکوفههای گیلاس شروع میشود، اما بر خلاف توکیو یا کیوتو که شکوفههای گیلاس تنها چند هفته مهمانند، در هوکایدو هوا خنکتر است و این جشن صورتیرنگ مدت بیشتری ادامه دارد. در پارک ماتسومائه یا حاشیه شهر هاکوداته، درختان چندصد ساله ساکورا در کنار قلعهها و آبراهها تصویری خلق میکنند که گویی نقاشی سنتی ژاپنی جان گرفته است.
تابستان هوکایدو اما ماجرای دیگریست. در حالی که بیشتر نقاط آسیا در گرما و رطوبت غرق هستند، این جزیره بادهای خنک و مطبوع دارد. دشتهای لاوندر شهر بیهئی و فورانو در این فصل به فرشهایی بنفشرنگ تبدیل میشوند. بوی لایلای اسطوخودوس همراه با نسیم ملایم، تجربهایست که تنها با بودن در آنجا میتوان درکش کرد. در این مناطق نه تنها گلها، بلکه تپههای رنگارنگ با کشت ردیفی سبزیجات و گلهای مختلف، چشماندازهایی میسازند که از بالا شبیه طرحهای پارچهای هنری به نظر میرسند.
پاییز در هوکایدو فصل رنگهای آتشین است. جنگلهای پهناور اطراف دریاچه آکان یا پارک ملی شیکوتسو-تویا در این فصل به ترکیبی از سرخ، نارنجی و زرد تبدیل میشوند. آب دریاچهها چون آینهای این رنگها را بازتاب میدهد و قایقسواری در آن هنگام غروب، حسی شبیه حرکت در میان شعلههای آرامبخش دارد.
با این حال، بسیاری معتقدند که زمستان هوکایدو دوره اوج زیبایی آن است. برفهایی نرم و سبک در سراسر جزیره میبارد و همهچیز را به لباس سفید درخشان میآراید. شهر ساپورو هر سال جشنوارهای معروف دارد که در آن مجسمههای یخی عظیم در خیابانها برپا میشود. اما فراتر از این جشنها، کوهستانهای نيسيكو و فورانو به مقصد دوستداران اسکی از سراسر دنیا تبدیل میشوند. حتی اگر اهل ورزشهای زمستانی نباشی، فقط دیدن مناظر دریاچه آبی بیئی در زمستان، با درختان یخزدهای که از میان یخ بیرون زدهاند، کافی است تا مجذوب این سکوت سفید شوی.
یکی از ویژگیهای خاص هوکایدو وجود حیاتوحش غنی در کنار دسترسی آسان است. در پارک شیریتُکو که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، میتوان خرسهای قهوهای، روباههای سرخ و عقابهای دریایی را در محیط طبیعیشان دید. رودخانههای پرآب این منطقه محل مهاجرت ماهیهای آزاد (سالمون) هستند و تماشای بالا رفتن آنها از رود در فصل مهاجرت یکی از جذابترین لحظات طبیعتگردی در این منطقه است.
در کنار این همه، چشمههای آب گرم (اونسن) در دل طبیعت زمستانی هوکایدو تجربهایست که کمتر جایی مشابه آن را دارد. تصور کن برف به آرامی بر شانههایت مینشیند در حالی که در حوضچهای از آب داغ طبیعی نشستهای و به کوهستان مهآلود روبهرویت نگاه میکنی. در منطقه نوبوریبتسو یا جوژانکه چنین تجربههایی به سادگی ممکن است.
در نهایت، شاید بتوان گفت زیبایی هوکایدو در تلفیق سکوت و شکوه آن است. نه شهری شلوغ است، نه طبیعتی دستنخورده و وحشیِ غیرقابلدسترسی؛ بلکه جاییست که انسان و طبیعت کنار هم زندگی میکنند بدون اینکه مزاحم هم باشند. این سرزمین یادآوری میکند که طبیعت فقط برای دیدن نیست، برای لمس کردن، نفس کشیدن و زیستن است.
